اتاق حقیقت

مطلبي را از مجلهء اطلاعات سياسي-اقتصادي شمارهء(86-85)سال 1373صفحهء 65 انتخاب كرده ام كه به دوستان عزيزم ارائه مي كنم:پس از كشف قارهءآمريكا،سيل مهاجران اروپائي به سوي آن سرازير شد.اين قاره از دو شبه قارهء شمالي و جنوبي تشكيل شده است.مهاجران انگليسي به صورت كلني هايي در شبه قارهء شمالي مستقر شدند و مهاجران اسپانيائي در شبه قارهء جنوبي.سرنوشت سياسي و اقتصادي شمالي ها در دست انگليس بود و سرنوشت جنوبي ها در دست اسپانيا.انگليس از هم تباران خود در آمريكاي شمالي بهره كشي مي كرد و اسپانيا از هم تباران خويش در آمريكاي جنوبي.سرانجام،هم ساكنان آمريكاي شمالي براي رهائي از سلطهء انگليس برخاستند و هم ساكنان آمريكاي جنوبي براي كسب استقلال خويش جنگيدند.جنگ استقلال شمالي ها را جرج واشنگتن فرماندهي مي كرد و جنگ استقلال جنوبي ها را سيمون بوليوار.هر دو جنبش در مرحلهء نظامي پيروز شد،اما سرنوشت سياسي آنها متفاوت بود.درس بزرگ تاريخ،اين است كه شمالي ها توانستند متحد شوند و حكومتي دموكراتيك بر پا كنند.همچنين پختگي فكري و رشد سياسي زيادي از خود نشان دادند كه بر سر قدرت با هم گلاويز نشدند و سرنوشت مردمان و نسل هاي آيندهء خود را در مسلخ جاه طلبي و قدرت پرستي قرباني نكردند،{ امّا } جنوبي ها نتوانستند:با اينكه جان فشاندند و رنج ها بردند و در مرحله ء نظامي پيروز شدند،در مرحلهء حساس بعدي، يعني در مرحلهء سياسي انقلاب خود شكست خوردند.آرمان اتحاد بوليوار در بستر خطا ها،خود خواهي ها و جاه طلبي هاي بي مقدار بر باد رفت و حقوق سياسي مردم بازيچهء مطامع خود خواهان و خود پرستان شد.نتيجه را بعد از دو قرن، فقط دو قرن مي بينيم.مي بينيم كه شمال كجاست و جنوب كجا و ((تفاوت ره از كجاست تا به كجا!))...توماس جفرسون در 1811 نوشت:آمريكاي اسپانيائي تبار سر به شورش برداشته است.شورشيان در بسياري از ايالت ها پيروز شده اند و در همهء ايالت ها چنين خواهد شد.امّا خطر اين است كه حاكمان ستمگر آنان توانسته اند مغز و انديشهء مردم را به زنجير كشند و آنان را از نظر سياسي و تشكيل حكومتي از خود،مانند كودكان ناتوان نگه دارند...